87/2026 „Trzej Maszkaronowie i sami (nie)swoi” Franciszek M. Piątkowski
Jeśli lubicie lekką fantastykę, ze słowiańskimi elementami i sporą dawką humoru, to koniecznie zapoznajcie się z Trzema Maszkaronami.
Fajnie by było jakbyście wcześniej poznali też serię Powiernik, ale nawet bez tego na tych krótkich opowieściach z Uniwersum Powiernika będziecie dobrze się bawić. Choć te trzy demony pojawiły się w podstawowej historii, to dopiero w osobno poświęconej im podserii ich charaktery i przygody wybrzmiewają jak należy.
Po ostatnich wydarzeniach strzygoń Bezmir, domowik Witek i wegewąpierz Radosław liczą na chwilę oddechu. Ale nic z tego!
Coś się popsuło albo nadal działa klątwa Biedy z Nędzą. I nagle w różnych zakątkach Polski zaczęły pokazywać się mityczne i legendarne osoby i stworzenia. Również z innych krajów.
Przed Trzema Maszkaronami stoi misja odesłania postaci tam, gdzie powinny się znaleźć. Pomaga im Specjalny Oddział Stworów, czyli topielica Bogna oraz wodniki: Myślimir i Miłomysł. Wszyscy opierają się na mapie stworzonej przez pewnego białego, włochatego stwora, który podobno mieszka w Himalayach. To na niej zaznaczone są miejsca, z których trzeba odebrać zdezorientowane postacie.
Oprócz odszukiwania miejsc, w których znajdują się nieodpowiednie byty, naszym bohaterom przyjdzie spróbować się z nimi dogadać, a czasami sprytem skłonić do podróży. Czeka ich ogrom pracy. Czy wszystko przebiegnie bezproblemowo?
Znakomicie się bawiłam! Śmiałam się niemal do łez czytając o social mediach demonów. Nawiązania do popkultury robią robotę. A ilustracje dodają jeszcze smaczku. Ta część była nawet lepsza niż pierwsze opowieści. „Trzej Maszkaronowie i sami (nie)swoi” spełnili moje oczekiwania na dobrą historię., Aż chciałoby się spotkać na żywo Bezmira, Witka i Radosława. A teraz z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy.
MOJA OCENA: 10/10
TUTAJ pisałam o pierwszej części.
Najnowsze komentarze