85/2026 „Siewcy koszmarów” Martyna Raduchowska
Przepięknie wydana książka 😍
Czwarta część Szamanki od umarlaków.
Dość dużo czasu upłynęło od kiedy skończyłam czytać ówczesną trylogię. Pozostawiła smuteczek, ale też bardzo pozytywne wrażenia.
A teraz wracamy do Idy i Kruchego.
Przyznam, że ciężko bylo mi wgryźć się w ten tom. Czarna rozpacz, myśli o zakończeniu swojego życia, wracanie wspomnieniami do tragicznych chwil, filozofowanie. A do tego dwie perspektywy, jakby to były alternatywne wydarzenia. Obie jednakowo możliwe jak i nieprawdopodobne. Dla mnie to nie był fortunny i łatwy początek. Ale później jakoś poszło. Choć dziwna to była historia. Oniryczna i zaskakująca. Trzeba do niej podejść z otwartym umysłem.
Ida opłakująca Kruchego, Kruchy, który nie potrafi egzystować bez Idy. Dwa oddzielne światy, w których to jedno z nich nie żyje, a drugie nie może sobie z tym poradzić. Ale w obu jest Smok, który chce pomóc każdemu z przyjaciół. I zagadki do rozwiązania. I czas poza czasem.
Idzie i Kruchemu przyjdzie zmierzyć się z koszmarami przeszłości i swoimi rodzinami. Co okaże się prawdą, a co jest jedynie sennym majakiem?
Trudno napisać coś konkretnego o tej książce, bo była dziwna. Czy była potrzebna ta część? Niekoniecznie. Ale fajnie łączy się z wątkami z poprzednich tomów. Przyjemnie było wrócić do bohaterów. kibicowałam ich relacji i bolałam nad zakończeniem trylogii. Muszę jeszcze doczytać nowelki, aby mieć pełny obraz. Książka wydaje się jednak dobra bardziej dla zagorzałych fanów serii. No chyba, że mimo wszystko autorka doda coś jeszcze, to wtedy „Siewcy koszmarów” byliby lekturą obowiązkową, by nic nie przegapić z całej opowieści.
MOJA OCENA: 6/10
A TU pisałam o innej Miętowej książce.
Najnowsze komentarze