83/2026 „Życie pełne barw” Malwina Ferenz
Gdzieś w centrum Wrocławia, ale ukryta w podwórzu, znajduje się ni to kafejka, ni to bar, a właściwie to miks obu po trochu. Neon Café. Przyciąga nielicznych, ale tylko tych, którzy mają tu trafić. Przed nimi otwiera swoje podwoje, zaprasza i pozwala się rozgościć. Postronne osoby raczej tu nie trafią. A ci, którzy odwiedzili to miejsce pewnie nigdy więcej go nie odwiedzą.
Jest tu raczej pusto, ale barman jest profesjonalistą. Wydaje się wiedzieć kto wejdzie w progi lokalu, odgaduje kulinarne zachciewajki gości i ma je dla nich przygotowane. Ich ulubione smaki, czasami łączące się z dawnymi wspomnieniami lub rodzinnymi stronami.
Mówi się, że dobry barman jest jak ksiądz – potrafi wysłuchać klienta. I nie ocenia. „Życie pełne barw” pokazuje, że ten konkretny i jedyny pracownik kawiarni i uważnie słucha, i naprowadza swoich gości na zwierzenia, zadając odpowiednie pytania.
Każda osoba weszła tu właściwie przypadkiem. Niektórzy coś świętują, inni muszą podjąć ważne decyzje, ktoś boleje po stracie zwierzaka. Każdy opowiada o kawałku swojego życia. Zwykłe historie, zwykli ludzie. A całość tworzy nieco magiczną opowieść. Te krótkie opowiadania pozwalają poznać naturę ludzką, a także czasy, w których przyszło opowiadającym żyć.
Mimo iż jest to literatura obyczajowa, to mamy tu także realizm magiczny. Kojarzy mi się on z popularnymi obecnie krótkimi japońskimi historiami. Tu też bywa przytulnie, choć i pojawiają się trudniejsze tematy. Jednak należą one do przeszłości bohaterów, a teraz przychodzi im się mierzyć z ich następstwami. Barman wyciągając historie klientów pomaga im się do nich odpowiednio odnieść i czasami inaczej na nie spojrzeć. Cieszę się, że mam całą serię o Neon Cafe i mogę ją poznać. Z chęcią sięgnę po kolejne części.
MOJA OCENA: 7/10
O innej obyczajówce poczytacie TUTAJ.
Najnowsze komentarze