79/2026 „Alter Ego” Milena Wójtowicz
Kolejne spotkanie z Sabiną Piechotą, jej partnerem biznesowym Piotrem i 'chomiczkiem’ Żanetą oraz innymi brzeskimi nienormatywnymi.
I ponownie okazuje się prawdziwe zdanie, że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciach.
Sabince albo ktoś brzmi, albo lepiej niech ucieka. Na co dzień jest do rany przyłóż, ale jak coś jej nie spasuje, to dochodzi do głosu jej prawdziwa natura. Wtedy zazwyczaj działają na nią pierniczki i inne łakocie. Ale gdy to nie pomoże, to ratuj się kto może.
W biurze trwa kolejna kontrola skarbowa w wykonaniu inspektora Majewskiego. A ten Sabince brzmi bardzo dobrze. Strzyga robi wszystko, by móc patrzeć na swój obiekt i słuchać go, słuchać, słuchać ile wlezie. Zadręcza go więc różnymi pytaniami, by tylko słyszeć jego głos. Inspektor jest skrupulatny i przez to kontrola ciągnie się niemiłosiernie.
Nie brzmi Sabince natomiast jej rodzony ojciec, który jest muzykiem i z żoną występuje na scenie, wyśpiewując złote przeboje. Jako gwiazda rocka muzyk śpiewa fantastycznie, ale strzydze jego głos wydaje się upiorny. Nawet gdy tylko coś mówi. Od lat więc Sabinka stara się unikać swego taty, godząc się jedynie na sporadyczny kontakt z matką. Jakąż więc miała niemiłą niespodziankę, gdy rodzice postanawiają urządzić w Brzegu koncert specjalnie dla córki. Odmowa udziału w imprezie nie jest możliwa.
Co więc może pójść nie tak?
Uwielbiam książki pani Mileny. „Alter Ego” to lekka fantastyka z dużą domieszką humoru. Bardzo trafia w moje serducho. Świetni bohaterowie, mimo iż nieludzcy, muszą zmagać się z przyziemnymi sprawami. Pracują, starając się wtopić w tło i nie rzucać zwykłym ludziom w oczy. Ale czasami muszą się mierzyć z problemami z innych wymiarów. Fajnie ograny jest problem konieczności dopasowania przepisów BHP do pracy dla nienormatywnych.
Czekam na ciąg dalszy.
MOJA OCENA: 8/10
Zapraszam do zapoznania się z moją opinią o Vice Versa.
Najnowsze komentarze