80/2026 „W drodze do Nawii” Magdalena Wala
Nina zaczyna pracę w niecodziennej firmie. Raj&Co wita ją osobą Jarka ubranego jak dawniej czynili to Słowianie. Wkrótce okazuje się, że pracownicy cenią sobie dawne obrządki i chętnie organizują imprezy pokrywające się ze świętami z dawnych wierzeń. Chętnie angażują się w przygotowanie różnych uroczystości, ale zawsze podkreślają rodzimy ich charakter. Ubiory i wystrój nawiązują do tradycji. Te propozycje zdają się pasować pewnej grupie społeczeństwa. Tej bardziej nieludzkiej.
W środku nocy Nina odbiera telefon od swojego brata, który prosi, by dziewczyna przyjechała do szpitala. Początkowo nie chciał nic mówić, ale potem wychodzi na jaw, że brał udział w dziwnej bójce. Facet, który zaatakował całe towarzystwo, poważnie poranił kolegę i pogryzł dziewczynę Filipa. Niestety kolega umiera w szpitalu, a Asia choć zaopatrzona ze względu na rany, nagle zapada na dziwną chorobę. Nikt nie wie co dziewczynie dolega, ani jak tę przypadłość leczyć. Zwykłe środki farmakologiczne nie zdają się na nic.
Okazuje się, że napastnik nie był zwykłym człowiekiem, a słowiańskie demony to nie tylko legendy zapisane w książkach. Nina ze swoim szefostwem stara się zrobić wszystko, by Asia wyzdrowiała. A w międzyczasie realizują inwentowe zobowiązania.
Czy Ninie uda się odkryć znaczenie snu, który prześladuje ją od wielu lat?
Słowiańskie klimaty, tajemnica, mity i demony, a do tego współczesne realia. Książka jest pięknie wydana. Szybko się ją czyta, bo wciąga. Całkiem nieźle zarysowana jest intryga, a do tego mamy drugie dno, które zostało tylko częściowo wyjaśnione. I szkoda, ze przeszła trochę bez echa. „W drodze do Nawii” zasługuje na to, by o niej mówić, bo dobrej fantastyki ze słowiańskimi motywami nigdy dość. Mam jednak nadzieję, że doczekam się kolejnej części, bo bardzo jestem ciekawa dalszych losów Niny.
MOJA OCENA: 8/10
Coś o innej fantastyce? TUTAJ.
Najnowsze komentarze